Wie straks Pukkelpop bezit , bepaalt uiteindelijk wat blijft.
De overname van PUKKELPOP door Live Nation doet wat denken aan wat Ben & Jerry’s ooit overkwam toen het in handen van Unilever kwam: veel grote beloftes en maatregelen om de onafhankelijkheid te kunnen garanderen ... tot het uiteindelijk ook uitdraaide op geld = macht en sturen op aandeelhoudersmeerwaarde… en de ziel verloren ging.
🤔 Net daarom is de vandaag aangekondigde constructie voor ons helemaal niet zo geruststellend voor Pukkelpop's onafhankelijkheid, autonomie en het behoud van Chokri's visie… op de lange termijn.
Want ook hier komt – hoewel enkel wat vertraagd – uiteindelijk het eigenaarschap in handen van Live Nation.
Is dat echt zo erg?
Nou...
Ja!
We stellen zelden vragen over eigendom.
En toch bepaalt het stilletjes… alles.
Wie de macht heeft, hoe beslissingen worden genomen, wat prioriteit krijgt en wat uiteindelijk blijft bestaan.
…en daarmee ook hoe, beetje bij beetje, de ziel, de lokale wortels en het unieke karakter van een bedrijf of festival kunnen wegkwijnen.
Pukkelpop blijft Pukkelpop. Maar voor hoelang?
Hopelijk gebeurt dat niet.
Op het eerste zicht lijkt uit de berichten dat Pukkelpop TOCH niet helemaal in handen komt van Live Nation, nadat de Belgische Mededingingsautoriteit zich over de zaak ging buigen.
De huidige deal: 10 jaar lang (+5 jaar verlengbaar) zal Live Nation enkel de economische meerwaarde krijgen, zonder het zeggenschap. De exploitatie blijft dus in handen van Chokri Mahassine, de oprichter.
Maar daarna… gaat het volledige eigendom gewoon over op Live Nation, dat ook eigenaar is van Rock Werchter, Graspop, de Lotto Arena en de AFAS Dome.
Wil de overheid de hete patat gewoon doorschuiven?
Of is het een hack van Live Nation om een langdurige procedure te vermijden?
Of om de druk van de ketel te halen m.b.t. de vaak besproken dominante positie van Live Nation in de Belgische festivalsector?
We zien het eerder allemaal als opgelegde tijdelijke voorwaarden totdat Pukkelpop WEL volledig in handen van Live Nation komt.
"Pukkelpop blijft gewoon Pukkelpop," klinkt het.
Maar voor hoelang nog?
Want goede intenties en mooie beloften… zijn nog geen structuur.
Als je wil weten waarom eigendom ertoe doet: kijk naar KKR
Dus zijn we wat dieper op de zaak ingegaan. Want het verhaal rond de ‘overname’ van Pukkelpop ligt gevoelig. In ‘eigendom’ zijn van een vehikel met andere doelen en waarden is écht NIET zonder risico.
Daarom: even inzoomen op 1 van de meest beruchte eigenaars van wel 80 muziekfestivals: KKR (Kohlberg Kravis Roberts), een gecontesteerde Amerikaanse investeringsmaatschappij die in 2024 nog 1,3 miljard euro op tafel legde voor entertainmentbedrijf Superstruct en zo een controlerend belang kreeg in tientallen festivals zoals Sónar, Zwarte Cross, Boiler Room, DGTL Amsterdam en Defqon.
Bij enkele festivals werd de spanning snel zichtbaar: artiesten trokken zich terug, dreigden met een boycot en de organisaties distantieerden zich publiek van KKR.
De reden voor de onvrede met KKR waren hun belangen in bezette gebieden, hun activiteiten in fossil fuels en de tabaksindustrie, en hun agressieve, financieel gedreven overnamestrategie.
Het festival Zwarte Cross verklaarde zelfs:
"Wij distantiëren ons van de onethische praktijken van de boze stiefmoeder die we niet zelf hebben gekozen."
Deze festivals hoopten dat hun visie en culturele waarden zouden blijven bestaan, maar ze hadden geen zeggenschap over wie hen bezat of waar die eigenaar verder in investeerde.
1 van de ogenschijnlijke lichtpuntjes in dit verhaal was het bekende Hongaarse Sziget Festival, dat in 2024 ook in handen viel van KKR. Omdat de financiële vooruitzichten te mager waren, slaagde oprichter Károly Gerendai erin het festival terug te kopen (?) en zo de ziel te vrijwaren en het mythische festival te laten ontsnappen aan aandeelhouderswaardemaximalisatie.
Al lijkt daar ook nog contractuele onduidelijkheid te zijn of het toch niet eerder om een vijftienjarige licentievergoeding gaat…
Wie bezit de eigenaar?
Deze Pukkelpop-saga laat het weer eens zien: we stellen zelden vragen over eigenaarschap.
En toch bepaalt het stilletjes… alles.
Wie de macht heeft, hoe beslissingen worden genomen, wat prioriteit krijgt en uiteindelijk wat duurzaam standhoudt.
In vergelijking met KKR zal Pukkelpop met Live Nation hopelijk een minder ‘hebzuchtige’ aandeelhouder krijgen.
Maar in wiens handen zal Live Nation zelf over 1, 5 of 10 jaar terechtkomen???
En voor ons is dat de kern van de zaak.
Goede bedoelingen en mooie beloften… vormen geen structuur.
Wat als de missie structureel wordt beschermd?
Daarom schrijven we hierover, en waarom Steward Ownership principes hier echt een verschil kunnen maken.
*️⃣ Met ultieme controle altijd in handen van betrokken steward-owners. Niet te koop, niet overerfbaar.
*️⃣ En winsten die gegarandeerd kunnen terugvloeien naar de missie van het festival. En niet geëxtraheerd naar Amerika of naar de shareholder.
En ja, evenzeer in balans met een faire, risico-adequate compensatie voor oprichters en investeerders.
Dat is steward ownership.
Enerzijds een snelgroeiende beweging, anderzijds zijn er veel oude of grote Steward-owned voorbeelden zoals De Efteling, The Guardian, Patagonia, Signal of Ecosia.
Zij kunnen gegarandeerd:
sturen op de lange termijn
steeds i.f.v. hun missie
los van korte termijn aandeelhouderswaarde
en niet te koop zijn
En dat alles is verankerd in hun juridische DNA.
Geen melkkoe...
Geen verhandelbaar product...
We wensen het ieder festival toe.
En laten we hopen dat Pukkelpop daar toch aan ontsnapt.
#BecauseOwnershipMatters